Maatschappelijke veranderingen van de jaren '60 zorgen voor hervormingen in Ter Engelen.

In de jaren 60 van de vorige eeuw breekt er in de westerse wereld een sociale revolte uit. Mei 68, emancipatiebewegingen, Woodstock, de rellen rond de universiteit van Leuven, protestsongs.

Niets zou nadien nog zijn wat het was. In alle geledingen van de samenleving werden begrippen als 'emancipatie', 'zelfbeschikking' en 'individualisering' gemeengoed.

Ook in de zorg voor mensen met een handicap. Ook in Ter Engelen. Alleen was er een praktisch probleem. Het gebouw was nu eenmaal het gebouw en het leende zich minder goed voor meer 'moderne' zorgvormen.

1980 was een scharnierpunt voor de Ter Engelen. De organisatie bouwt voor het eerst buiten de bestaande kloostermuren (Siemkensheuvel). Het betekent het einde van een tijdperk!  De centrale instelling met grote slaapzalen en weinig privacy bestaat niet meer.
Mede onder invloed van belangrijke maatschappelijke veranderingen gaat Ter Engelen over naar een leefgroepsysteem met kleine paviljoenen en kleine groepen.
Tegelijkertijd krijgen we rond die periode de start van de volwassenenwerking.
De organisatie zal in die tijd een reconversiebeleid voeren. Erkenningen voor minderjarigen
worden omgezet naar erkenningen voor volwassenen.
Diversiteit en decentralisatie is al snel een feit.

In 1987 start een volgend project. De erkenning van het Centrum voor Beroepsopleiding betekende de start van een groot aanbod van herscholings- en tewerkstellingsinitiatieven. Via intense opleidingen en daadwerkelijke tewerkstelling in eigen bedrijven wil men mensen met een verstandelijke handicap kansen geven op tewerkstelling.

Reorganisatie

In 1996 komt er een reorganisatie. De Groep Ter Engelen wordt opgericht. Deze groep overkoepelt 3 pijlers: gehandicaptenzorg, onderwijs en arbeidszorg.

In 2002 en 2003 volgen nieuwe  reorganisaties binnen de pijler gehandicaptenzorg.
Deze pijler ging lang door het leven onder de naam MPI (Medisch Pedagogisch Instituut) Ter Engelen.
Een naamsverandering dringt zich op en vanaf 2002 spreken we van 'Dienstencentrum Ter Engelen'.
Opmerkelijk is de integratie van een jonge voorziening uit Hasselt in het grotere geheel. Het Roer gaat in 2003 een fusie aan met Dienstencentrum Ter Engelen.

Momenteel telt onze organisatie 4 units (Open Kans, De Kade, Het Roer en Siemkensheuvel) die allen zijn ingebed in een regio en zich richten tot een duidelijk omschreven doelgroep.

Dienstencentrum Ter Engelen is een eigentijdse organisatie die voortdurend in beweging is. De motor achter de beweging en achter de soms elkaar snel opvolgende veranderingen is steeds het welzijn van onze kinderen en volwassenen met een verstandelijke handicap.

Het aanbieden van
'Zorg op maat' blijft
een belangrijke bekommernis